Ik ben Dolffie, 8 lentes jong, en ik zoek een nieuw huis. Geen paniek: ik weet heel goed wat ik wil — en vooral wat ik níét wil. Kinderen bijvoorbeeld. Die zijn leuk… bij de buren. Dus mijn ideale huis is lekker rustig, zonder kleine mensen die onverwacht geluiden maken of me willen aaien.

Ik heb een eigen wil (zeg maar gerust: karakter). Als er visite komt, ren ik niet weg om me te verstoppen. Nee hoor. Ik ga gewoon in de weg zitten. Midden in de looproute. Want als ik ergens goed in ben, is het strategisch liggen. En als ze dan langs me lopen dan kan ik weleens een klap uitdelen. Niet heel lelijk hoor gewoon een beetje laten schrikken....

Ik wil graag naar buiten kunnen, even frisse lucht halen en de buurt inspecteren. Momenteel heb ik wat overgewicht — noem het wintervoorraad — maar daar wordt al aan gewerkt. Ik doe mijn best. Echt.

Nieuwe mensen? Daar moet ik even over nadenken. Ik heb tijd nodig om te wennen. Verwacht dus niet dat ik meteen op schoot spring of kusjes uitdeel. Eerlijk is eerlijk: op dit moment ben ik nog niet echt aardig tegen mijn verzorgers, maar hé… dat zegt meer over mijn tempo dan over mijn hart.

Met geduld, begrip en een beetje gevoel voor humor krijg je mij vanzelf aan je kant. En als ik je eenmaal vertrouw, heb je aan mij een unieke huisgenoot met opinies, principes en een duidelijke mening over alles.

Denk jij: die Dolffie, dat klinkt als mijn soort kat?
Dan wacht ik op je. In de weg.