Hoi jij daar,

Ik ben Daan. Ja, dé Daan. Twaalf jaar jong, knap, charmant en… oké, een tikkeltje haantje-de-voorste. Maar hé, iemand moet hier toch de leiding nemen?

Ik ben hier niet alleen—ik heb mijn beste maat Bob bij me. Bob is vijftien en doet het allemaal net wat rustiger aan. Hij is het type dat eerst even de kat uit de boom kijkt (ja, dat zeggen we echt zo), terwijl ik al drie keer om je benen heb geslingerd en je koelkast heb geïnspecteerd. Teamwork noemen we dat.

Wij zoeken samen een huis. Een fijn huis. Met een deur. Die open kan. Naar buiten. Want daar zijn we aan gewend en dat vinden we heerlijk. Zonnetje op onze vacht, een avontuurtje hier en daar… je snapt het wel.

Over ons even eerlijk praten:

• Bob heeft een beetje last van artrose. Hij krijgt daar pijnstilling voor en doet het daar prima op. Hij rent misschien geen marathons meer, maar knuffelen? Daar is hij een kampioen in.
• Ik heb vroeger blaasgruis gehad, dus ik eet speciaal dieetvoer. Geen zorgen, ik vind het prima (zeg ik nu even heel volwassen).

Wat we echt allebei geweldig vinden? Natvoer. Zodra jij dat blikje opent, verandert onze waardigheid in pure chaos. Je bent gewaarschuwd.

Ik (Daan) ben dus een gezellige druktemaker, sociaal, aanwezig en altijd in voor aandacht.
Bob is wat rustiger, lief, aanhankelijk en komt graag bij je liggen als hij je eenmaal vertrouwt (en dat gaat sneller dan je denkt).

Samen zijn we een perfect duo: de gangmaker en de knuffelkont.

Dus… heb jij een warm plekje voor twee charmante senioren die nog volop van het leven genieten? En vind je het leuk om elke dag begroet te worden alsof je de belangrijkste mens op aarde bent?

Dan staan wij alvast klaar. Nou ja… ik vooraan. Bob net achter me.

Groetjes,
Daan (en Bob die hiernaast heel wijs zit te knikken)